uhm bata ako noon yung mga panahong nakilala ko ang aking mga kaibigan maganda ang kwentong ito hehe ito ay isang nakaraan na di ko makalimutan na kapag naalala ko nasasabi kong angat aku sa knila ng maraming pagkakataon/beses
karamihan sa kanila may anak na, mga iba mga bilanggo at mga napariwara, naiba ng landas peru iisa lang ang direksyon ang pgkabagsak ng pagkatao msasabi kong swerte ako sa magulang kahit nanay lang yan napunan nya ang pagging ama sakin, ni hindi ako naghahanap ng father figure bcoz im contented sa love ng nanay ko.......
meron akong kaibigan namatayan ng ina gawa ng pinatay ng tiyuhin nyang adik ang kanyang ina
lately lang ito mga approximately 2005-2006 dkona maalala eh tahimik sya nung mga
panahong yun grabe biruin mo mamatayn ka ng nanay murder pa yung pagkakamatay ok lang sana kung sa sakit namatay eh biglaan yung pangyayari kitchen knife sa puso! direct hit 1 hit ayon sa kwento ng mga kamaganak nya... well its a part of my scattered memoirs
then may isa akong kaibigan nakasalubong ko sa robinson papasok sa eskinita kasi naglalakad aku para makatipid pamasahe... isang kaibigan ang lumapit sinabayan ako hanggang tapat ng simbahan mukha syang malunkot nanghihina nagkausap kami nag kamustahan ng onti hanggang sa kami ay makarating sa simbahan minadali kopa ang panyayari nun hanggang sa kami ay nagpaalam sa isat isa................
ayun na pala ang huli naming pagkikita
sya ay pumanaw na! sa sakit nyang hika
actually asthma ay di naman ganun ka severe pero sa kanya kasi malala eh nagyoyosi pa! sya ay isang boy lang sa isang talyer di nya ito nagamot gawa ng pangkain ng kanyang anak inisip nya muna ang kanyang anak bago nya gamitin ang pera nayng kinita para sakanyang sariling kapakanan...
naandon aku ng kanyang huling lamay at libing sa unang pagkakataon nag katipon tipon ang mga kaibigan ko noong elementary/kababata parang pinag buklod nya kaming lahat....
sumapit ang araw ng kanyang libing nasa simbahan kami naka all white kami dahil favorite nya color white.... dko matandaan ang paring nagbasbas.. noong mga panahong yun solemn na solemn mararamdaman mo ang lunkot gawa ng kakaposan ng kanyang magulang walang bulaklak walng orchestra pra tumugtog wla lahat tanging organ lang at iisang kamaganak ang pinakanta... kami ay nag lakad hanggang dun sa panchol panchol means sementeryong maliit sa salitang chabakano....... noong siya ay ililibing na! dko maiwasang di mapaluha gawa sa isang ekesenang naganap..
ang kanyang nkababatang kapatid ay humahagulgul ng iyak at ang malufet nyang ginawa nilagyan nya ng bente pesos ang bangkay ng aking kaibigan at sinasabi saknya kuya magiingat ka ah! na animoy pamasahe nya patungong langit
nilagay nya ito sa palad ng kanyang kapatid at niyakap nya sa huling pagkakataon ang bangkay ng kanyang kuya.................. napaluha aku at napatawa at the sametime
marami pang nangyari pagkatapos noon, hehe pang indie film hehe at ako ay nag lakad na pabalik sa aming tahanan........
ikaw be happy sa buhay mo wag kang
pasaway at isa pa masaya ang buhay hehe walang sinigang sa langit walang adobo dun
hehe at dito nag tatapos ang aking kwento
Subscribe to:
Post Comments (Atom)



No comments:
Post a Comment